FANDOM


Każda sprawa, wątek, potrzebuje swojego własnego zakończenia, choćby dla spokoju psychicznego.

Zauważyli to pisarze, którzy angażując bohatera w różne konflikty i niepowodzenia, zawsze doprowadzają do zakończenia sytuacji, dając ludziom oczekiwany koniec.

Koniec jest oczekiwany ze względu na to, że może stać się wyzwalaczem, który pomoże przejść dalej i pozwala wątkowi stać się przeszłością. Przydatne dla ludzi, którzy utkwili w martwym punkcie.

Przykłady końcaEdytuj

Przykład 1Edytuj

Chłopak poznaje śliczną i inteligentną dziewczynę. Zaczynają się spotykać. Po pewnym czasie zdaje sobie sprawę, że ona wciąż myśli o swoim byłym i jakakolwiek relacja w kontekście seksualnym byłaby nieporozumieniem. Nie jest to jednak koniec, gdyż nie wystąpił żaden wyzwalacz. Na razie zdaje sobie sprawę, że nic z tego raczej nie będzie, mimo płonnych nadziei, ale wciąż o tym myśli. Może kiedyś zapomni o tamtym? Może zainteresuje się nim? I tak do momentu, aż dziewczyna wraca do swojego byłego. Chłopak wtedy uzyskuje swoje zakończenie, które akceptuje i może przejść dalej, śpiąc spokojnie, wiedząc że nie mógł nic zrobić - był w martwym punkcie.

Przykład 2Edytuj

Chłopak poznaje śliczną, dosyć inteligentną dziewczynę. Zaczyna z nią spędzać coraz więcej czasu. Po pewnym czasie okazuje się że jest cudowna - rozumie go, ma podobne problemy, śmieje się z jego dowcipów, lubi jego towarzystwo. W pewnym momencie chłopak zdaje sobie sprawę że to coś więcej niż przyjaźń, i zaczyna się starać o jej względy. Żyje tak sobie przez dłuższy czas, czekając na jakiśwyzwalacz. Gdy ten się pojawia, zdaje sobie sprawę że jest to uczucie jednostronne, lecz akceptuje to i uznaje że podoba mu się taki układ. W końcu jednak następuje koniec, uświadamia sobie że nie może dalej żyć w martwym punkcie, że chce czegoś więcej. Tak więc moment akceptacji, że to nie jest to czego pragnie, staje się jednocześnie końcem.